Doğal yaşam alanlarında bir genç H. yaku: siyah bir zemin.

Saydam Cam Kurbağası

Küçük kurbağanın saydam derisi altından organları görünüyor

Ufak kalbinin nasıl attığını izleyebilirsiniz.

Doğal yaşam alanında genç bir H. yaku, siyah bir zemin.

Cam kurbağası inceleyeceklere iyi şanslar. En büyükleri bile zar zor beş santim uzunluğunda, sadece yoğun ormanlarda, tenha akarsuların yanında yaşıyorlar ve yarı saydam yeşil ciltleri, altında gizlenmek istedikleri yapraklarla mükemmel şekilde uyumlu. Biyologların hayatını daha da zorlaştırmak için, bazıları tamamen şeffaf bir cilde sahipler.

Ekvador’da keşfedilen yeni bir tür olan, Hyalinobatrachium yaku buna bir örnektir. Bir grup biyolog, bu ufaklıkların, Amazon’un alçak bölgelerinde üç farklı alanda saklandıklarını fark etti. Bulgularını ZooKeys dergisinde yayınladılar. Çoğu cam kurbağası şeffaf değildir ve daha azı tamamen görülen organlara sahiptir, ancak H. yaku hayal gücüne hiçbir şey bırakmaz.

Bahse girerim kalbini beyaz olarak hayal etmiyordun değil mi? Cam kurbağaların iç organlarında beyaz kaplamalar var.

Kabul edelim: Bu sevimli bir kurbağa. Sorun, akrabalarının hepsinin de aynı şekilde çok sevimli olmasıdır. Hyalinobatrachium kurbağaları oldukça benzer gözükür ve vahşi doğada, biyologlar onları bulmakta zorlandıkları için, müze örneklerine yöneliyorlar. Müzedeki korunmuş cam kurbağa numuneleri, gerçek hayatta olduğu gibi görünmüyorlar, sadece minik gözleri ölü ve soğuk olduğu için değil, aynı zamanda onları koruma eyleminin, bazı fiziksel özelliklerini de değiştirdiğinden. Amfibiyenlerdeki siyah ve kahverengi lekelerden sorumlu pigment içeren hücreler, melanoforlar, özellikle numuneye uygun şekilde bakılmadığında, zamanla solarlar . Ve bir türün diğerinden ayırımı, kurbağanın sırtındaki kahverengi noktalar içeren benekleriyse , en iyi biyologlar bile bu desen kaybolduktan sonra ayırt edemeyeceklerdir. Bazen türler yaşamda özdeş görünür, ancak birbirlerinden ayrı olarak izole toprak parçalarında yaşarlar. Biyologlar kurbağaları kendi doğal ortamlarında bulabilirse, bu nadir üreyen grupları, ayrı türler olarak nitelendirebilirler. Müze örneklerinde ise türleri birbirinden ayırmak için yeterli bilgi bulunmayabilir.

H. yaku bu problemlerin her ikisiyle de yüz yüze geldi. Bunu keşfeden biyologlar, onu benzer renk, çiftleşme çağrısı ve üreme alanı bulunan pek çok türden ayırmak zorundaydı. Bu üç özellikten oluşan bir kombinasyon, küçük yaku‘nun kendi benzersiz grubunu oluşturması için yeterliydi.

Bazı kurbağaların neden böyle şeffaf bir cilde sahip olduklarından emin değilim. Belirgin bir evrimsel avantaj ve net biyolojik fonksiyon bulunmamaktadır. Belki bilimsel şeffaflık meselesini biraz ciddiye almışlardır?

Bunlar, kedilerin alttan nasıl göründüğüne dair resimlerden biraz daha ilginç.

Bu böceklerin şanssızlığı risk altındakilerden daha sonra keşfedilmiş olmalarıdır. H. yaku‘nun yaşam alanındaki küçük toprak yollar bile şüphesiz çok kırılgan olan eko sistemlerini bozuyor ve ne yazik ki Ekvador hükümeti yollardan çok daha istilacı çalışmalar planlıyor. Petrol sondaj çalışmalarını hızlandırıyorlar. Yol kadar küçük bir engel, H. yaku’yu izole edip yaşam alanını yok ederse, hava kirliliği ve gürültülü kamyonun onlara ne yapacağını düşünün. Yapabildiğiniz kadar cam kurtçukların tadını çıkarın-uzun süre kalmayabilirler. Ne kadar nadir oldukları göz önüne alındığında, ilk etapta var olduklarını kanıtlamak ve gittikleri zamanı söylemek zor olabilir.



																					

Bunları da okumak isteyebilirsiniz...

Bir cevap yazın

Abonelikle İlgili Konular İçin abone@doganburda.com

Eksik Sayılar İçin okurhizmetleri@doganburda.com

Müşteri Hizmetleri (212) 478 0 300

Danışma Hattı (212) 410 32 00

 

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir